Unutmadık, unutmayacağız, unutturmayacağız…

Bundan tam 10 sene öncesiydi. Saat 03:02′i gösteriyordu. Nasıl unutabilirim o tarihi! Uykumuzun en tatlı yerinde rüyaların en güzel yerinde geldi… Öyle bir geldi ki koca bir kenti yok etmesi 45 sn sürdü. Bir sarsıntı ile uyandık uykumuzdan, üzerime vitrindeki eşyalar dökülmüş yerler cam kırıklarıydı. Telaş, panik ve korku ile çocuklar ağlıyor, büyükler bağrışıyordu. Dışarıya attık kendimizi zar zor. Yanı başımızda 5 katlı kocaman bina yerle bir olmuş, kimse yıkılışının sesini bile duymamış. Herkes bağrışıyor, herkes bi tarafa koşuşturuyor. En kaz altındakilerin yardım çığlıkları, etrafı saran toz dumanı…

Kolay değiş resmi rakamlara göre 17 bin deprem şehidi !! Evsiz kalanlar yetim, öksüz kalanlar, evlatlarını yakınlarını dostlarını yitirenler, sakat kalanlar.

Rahat uyuyorlar mı merak ediyorum. Demirinden, kumundan çalarak sakat binaları dikip binlerce kişilerin ölümüne neden olan inşaat firmaları. Vicdanları rahat mı ?

Depremde kaybettiğimiz tüm şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyoruz.

Deprem Şiiri