Uzaklaşan tekne

Rastlantının oyununda

Öyle hal aldı ki parçaların uzun kıvrımı

Sessizce artık dökülü durur ölüme

Ve kederli oyun rastlantının içten içe yüz tutması çürümeye

Akasyanın serinliği boyunca uzaklaşan tekne gözümün iç denizine batıp çıkan

Parmak kemiklerinden kürekler

Kırılgan ısısıyla titretken

Canlı cansız gibi

Olgunlaşan renk yoğunluğu

Halkalarca ilerlerken

Söylenmiş olanın uzak şarkısı

Kıyının dallarını ağırlaştırdı

Zaman , acıdan , buruştu kendi üzerine.

Kışın gecesi , başladı tüm adımlarda.

Aynı şeylerin oyunu,mucizevi

Uzun uzaya akan yol mu içimde

Yapraktan sözleri dalın

Tozdan sayfaları yolun

Akasyanın serinliiğince

E-veeet!Yok yere terk etmek geçmişi

Çılgına dönmeden

Dalın yüksekliği altında

Derin derin solurken

Aç ve zayıf ve sarı yol

Yere pırıltılar döktüğü uzayda

Ne kadar büyük bi gönül rahatlığı böyle

İnanılır gibi değil içimdeki esenlik

Ve pırıltılara basarak

Serinlik içinde neredeyse ruhtan

Ve bedeninin tüm yükünden arınmak

Açlığıın göğü yukarıda ve boş

Bomboş gözlerle yukarıda onlara bakan gözler

Sonra alnında parmak uçlarının yarattığı basınç

Ve korunan ısı ve artık yerinde olmayan

Artık tüm o çarpıp sürtmelerin tutamadığı kayıp giden yaşam

Güzel olan geçmenin kendisi olmak nihayet

Sonsuza kadar bir anı olmak

Mümkün olmayan sonsuzlukta